Feeds:
نوشته
دیدگاه

Posts Tagged ‘اجتماعی، آمریکا، جایزه نوبل صلح، باراک حسین اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، صلح جهانی’

باراک حسین اوباما رئیس جمهور آمریکا برنده جایزه صلح نوبل 2009

باراک حسین اوباما رئیس جمهور آمریکا برنده جایزه صلح نوبل 2009

پس از پیروزی بارک حسین اوباما در آخرین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا، موجی از امید با این انتخاب در کشور آمریکا بین مردم و بطور کل افکار عمومی داخلی آمریکا ایجاد شد و همچنین بازتابی مثبت در سطح جهان به همراه داشت. جامعه ایرانی هم بقولی این انتخاب رو به فال نیک گرفت، چون اظهارت بیان شده از سوی اوباما هم برای جامعه آمریکا و هم برای جامعه جهانی نوید بخش روی کار آمدن سیاست‌مداری را می‌داد که طرز فکر هوشمندانه‌تری از همسلکان پیشین خود دارد و با مشخص کردن اهدافی که هماهنگی بیشتری با نیازهایی برای ایجاد تغییرات واقعی چه در صحنه داخلی و روابط بین‌الملل داشته، پا به عرصه کارزار ریاست‌جمهوری تأثیرگذارترین کشور در معادلات جامعه جهانی فعلی گذاشته است.

این نوشتار هم نقدی بر له و یا علیه عملکرد اوباما و دولتش در این چند صباح تکیه زدن بر مسند ریاست نیست، تنها به بهانه این نگاشته می‌شود تا بنده هم مثل اکثریت جامعه جهانی از انتخابی که ساعاتی چند از اون نمی‌گذره و منجر به انتخاب ریاست جمهوری آمریکا باراک حسین اوباما و اهدای جایزه صلح نوبل به ایشان است، اظهار تعجب کنم. انتخابی که بازخوردهای گوناگونی را در سطح جهان به همراه داشته است.

مطمئناً کسی نمی‌تواند منکر تلاش‌ها و تأثیرگذاری اوباما از زمان به روی کار آمدنش در جهت گسترش صلح پایدار در سطح جهان باشد، اما بنظرم با این نظر که انتخاب اوباما منجر به این می‌شود که در شرایط بغرنج و ناپایدار در جهان، خصوصاً خطر تلاش کشورهایی که در جهت بدست آوردن سلاح‌های اتمی تلاش می‌کنند اما دارای دولتی غیر متعهد بوده و همین امر کلیت جامعه جهانی را به خطر می‌اندازد یکی از مهمترین چالش‌های پیش‌رو در کنار مسایل دیگری از جمله تروریسم، اوضاع نابسامان اقتصادی در جهان و خطرات محیط زیستی پیش‌روی کره زمین و… می‌باشد، تحت تأثیر این انتخاب و فشار افکار عمومی که نقشی بسیار تعیین‌کننده در شرایط فعلی ایفا می‌کنند، منجر به تلاش مضاعف اوباما و دولتش در کامیابی در رسیدن به اهدافش می‌شود، جای تردید هست. به استناد تاریخ و مروری بر آن نیز می‌توان به این نتیجه رسید که این راه‌کار در گذشته و در انتخاب همکیشانش در حوزه سیاسی نوید بخش چنین تغییراتی نبوده و با این انتخاب تضمینی برای رسیدن به چنین اهداف صلح‌آمیزی بواسطه اعتبار و جایگاه و نقش کاریزماتیک شخصی چون اوباما نخواهد بود.

هر چند امید خود من و خیلی‌ها به کسب موفقیت انسان‌هایی همچون اوباما برای دست یابی به اهداف صلح‌آمیزشان و گسترش صلح پایدار جهانی برای همه ابناء بشر هست و در این کارزار تک‌تک افراد بشر نباید کوتاهی کنند اما بقول این مثل نغز در زبان فارسی که: بعمل کار برآید، بهتر بود تا زمان بیشتری به فردی چون اوباما داده می‌شد تا بعد از رسیدن به اهداف صلح‌طلبانه‌اش مورد تقدیر قرار بگیرد.

هر چند در قبال از دست رفتن جان شریف انسان‌ها و بهم خوردن سعادت صلح و آسایش‌شان، درگیرشدن در کلاف سردرگم واژگان که چون فریبی بزرگ انسان‌ها را از تفکر خالص و عملی درست بازمی‌دارد. تا زمانی که احترام و درکی واقعی از سوی جامعه انسانی برای قراردادهای اجتماعی بین خودشان از قبیل جایزه صلح نوبل نباشد، بودن یا نبودن‌شان و بحث اهدای آن به اشخاص کار عبثی بیش نیست.

Read Full Post »