Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Archive for اکتبر 2009

Sms رو نگاه می‌کنم یک شماره آشنا هست، مسیج‌ش رو که می‌خونم بدون مقدمه و بی‌هیچ سلام علیکی رفته سراغ کَل‌کَل‌های همیشگی‌مون…!

خیلی وقته ازش خبری نیست. آخرین باری که دیدمش بهم گفت در حال آماده کردن مقدمات زندگی مشترک هست و گرفتاری درس و کار و… اجازه نمی‌ده تا بیشتر از این ببینمش، بهش می‌خندم و می‌گم اینها که بهونه‌های نخ‌نمایی هست، یک چیز تازه و آپدیت شده بگو تا دلم خوش باشه، وگرنه دیگه حنات پیش من یکی رنگی نداره…

خب حقم دارید، یکم شاید تعجب کرده باشید از عنوان مطلب امروزم! اما اونهایی که عشق فوتبال هستند، یعنی همون‌هایی که هم فوتبال نگاه می‌کنند و هم فوتبال بازی می‌کردند (مثل من) و یا شایدم هنوزم بازی می‌کنند، این یک موضوع ملموس در زندگی و روابط اجتماعی‌شان بوده و هست.

برای خیلی از ما آدم‌ها (همون واجدین شرایط در سطور بالا) پیش اومده که به بهونه بازی فوتبال با خیلی از غریبه‌ها آشنا شدیم. اونم چه آشنا شدنی! تو یک مسابقه فوتبال با یکی که از بد حادثه مثل خودت بازیش خوب هست، مثل خودت در بازی جدی هست، مثل خودت سرسخت هم هست و از باختنم مثل خودت حسابی متنفر هست. حالا تو بازی حسابی با طرف تریپ کَل‌کَل افتاده‌اید. با هر گلی که به تیمش زدی کلی حال کردی، با هر دریبل و لایی که ازش خوردی حسابی جلوی طرف سوسک شدی و لجت در اومده… با همه این اوصاف، شاید هیچ موقع بهش نگفتی اما بخاطر همه این خصلت‌هایی که خیلی‌هاش هم شبیه خودت هست، تحسین‌ش کردی… و دیری نمی‌گذره که می‌بینی خیلی وقته بخاطر همین اخلاقیات و المان‌های مشترکی که دارید در کنار هم توپ می‌زنید و حالا اون شده بهترین رفیق زندگی‌ت.

به همین سادگی، یک بازی فوتبال بهونه‌ای می‌شه برای خلق بهترین لحظه‌های زندگی‌ت در کنار آدم‌هایی که حالا از بهترین دوستان زندگی‌ت شدن. آدم‌هایی که از این که فرصت این رو داشتی تا در زندگی باهاشون آشنا بشی حس خوبی بهت دست می‌ده و خیلی از خاطرات خوب زندگی‌ت در کنار اونها رقم خورده…

پی‌نوشت: امروز بازی پرسپولیس و استیل‌آذین هست، نکته جالبش هم تقابل علی کریمی مقابل پرسپولیس هست. خلاصه که مطمئناً برای کریمی سخت هست. قلبش یک چیزی می گوید و اخلاق حرفه‌ای ناگزیرش می‌کند تا خلاف ندای قلبش عمل کند. امان از دست این فوتبال!!!

Advertisements

Read Full Post »

29 اکتبر روز بزرگداشت کوروش کبیر فرخنده باد

روز بزرگداشت کوروش بزرگ فرخنده باد (اثر اکبر نعمتی)

به مناسبت 29 اكتبر روز فرمان كوروش بزرگ (دکتر تورج پارسی)

حقوق بشر يعنى «شناسايی حيثيت و كرامت ذاتی تمام اعضای خانواده‌ی بشری و حقوق برابر و سلب ناپذير آنان كه اساس آزادی، عدالت و صلح در جهان است».

تعريفى است كامل و آشكار كه به هر زبان و خطي كه آنرا بنويسيم و بخوانيم  واژه كليدى آن انسان است، انساني در پيكره ى انسانيت كه  نه جنسيت نه رنگ، نه نژاد، نه دين  و… نمى تواند» بر حيثيت و كرامت ذاتى او» سايه بيندازد. در اين پيكره همه‌ى اضلاع با هم برابرند به همين دليل اعضاى خانواده‌ى بشرى نام گرفته است. بنيان و اساس آزادى انسان و داد دادگسترى و صلح و آرامش جهانى بستگى به شناخت و رسميت دادن حقوق طبيعى انسان با اين پيكره دارد…

«اين مرد پارسى  گر چه مىتوانست ازحق فاتح بودن خويش  استفاده بكند، اما چنين نكرد، او نمىخواست هيچ چيزى را بر هم بزند. هر آن اين مرد خردمند ترجيح مى داد كه همچون يك خدمتكار سلطنت كند. چه درس خوبى از بزرگوارى و انسانيت است كه اين مرد والا به ديگران مىدهد به كسانى كه گمان مىكنند قدرت كم دوام خود را در ميدان‌هاى جنگ و در ميان كشتگان به دست مى آورند»

چنين است كه ازكوروش بزرگ به نيكى ياد مي شود چرا كه:

كزآباد كردن جهان شاد كرد          جهانى به نيكى از او ياد كرد

ادامه مطلب جامع و زیبای دکتر تورج پارسی رو در تارنگار گروهی روزنامک مطالعه بفرمائید.

پی‌نوشت: احساسم بعد از مطالعه این نوشته این هست که باید سکوت کرد و تأمل نمود برای آنچه که گفته شده است.

Read Full Post »

بیل گیتس

بیل گیتس

عمو بیل گیتس عزیز سلام و تولدت مبارک.

عمو جان بیل گیتس راستیتش اصلاً فکر تولد شما نبودم که بخواهم تریپ لاو برایتان بریزم و Happy Birthday مجازی برایت راه‌ بیاندازم. اصل داستان این بود که راجع به موضوعی در گوگل سرچی می‌کردم که حواله‌مان کرد به ویکی‌پدیا و در صفحه اول ویکی‌پدیا چشم‌مان به جمال مناسبت‌های روز 28 اکتبر افتاد. اینطور شد که یکم زندگی‌نامه‌تان را مطالعه کردیم و دیدم نامردیست که روز تولدتان باشد و من یک تبریک خشک و خالی بهتان نگویم.

روزی شونصد ساعت از دسترنج شما و دوستان پر تلاشت استفاده می‌کنم اونم مفت و مجانی، تازشم تا تقی به توقی می‌خوره و یک جای کار ویندوزم می‌لنگه، کلی لیچار بارتان می ‌کنم که، عُرضه ندارند یک سیستم‌عامل تحویل ملت بدهند! (یکی نیست بگه، رو که نیست سنگ پای قزوینه!).

خلاصه که بدلیل این سال‌هایی که دسترنج شما و دوستانت باعث شده تا خیلی بیشتر بیاموزم و سعی کنم تا از این بیشتر آموختنم برای انسان‌تر شدن و انسان‌تر بودن، استفاده کنم از شما و دوستانت کمال تشکر را دارم.

در مورد کادو هم شرمنده عمو بیل گیتس عزیز، چون شما در ایالات متحده هستد و اینجا  در کشور من با عنوان شیطان بزرگ از کشور مطبوع شما و میلیون‌ها آمریکایی دیگر مثل شما نام می‌برند و از آنجائیکه که به من از روز اول تولدم تا حالا گفته‌اند که یک بچه مسلمان هستم و از آنجاتری‌ که ما بچه مسلمان‌ها خیلی آدم‌های معتقدی هستیم و بهمان 24 ساعت شبانه روز گفته می‌شود نباید با این شیطان بزرگ رابطه داشت لذا همین بهونه خیلی خوب مرا برای نفرستادن کادو برای‌تان پذیرا باشد، امیدوارم که… نمی‌دانم قرار بود بعد این امیدوارم چی بنویسم، پس همین‌جا فصل‌الخطاب نوشته‌ام را اعلام می‌کنم.

آهان یکم از جمله‌ام یادم آمد، می‌خواستم بگویم امیدوارم آدم‌هایی همچون شما عمو بیل گیتس عزیز در این دنیای ما هر چه بیشتر و بیشتر بشوند (امیدوارم با رعایت نکردن قانون کپی‌رایت در این یکی مخالفتی نداشته باشی) تا برای بسط و توسعه دانش بشریت و کمک به بهتر شدن زندگی همه انسان‌ها همچون خودت ساعی و پر تلاش باشند.

با اینکه امروز تولد امامی، امام‌زاده‌ای یا از اینجور مناسبت‌ها در کشور من نیست و به روال معمول اینجا نباید خوشحال باشم اما برعکس امروز من خیلی خوشحال هستم و احساس خیلی خوبی دارم چون روز تولد آدمی مثل شما هست.

در آخر هم دوباره می‌نویسم، تولدت مبارک عمو بیل گیتس عزیز، انشاا… جشن 120 سالگی‌ات.

Read Full Post »

احمدرضا عابدزاده ملقب به "عقاب آسیا"

یحتمل علاقه‌مندان فوتبال و مخصوصاً طرفداران حرفه‌ای‌تر فوتبال و برنامه 90 و عادل فردوسی‌پورش، برنامه دیشب 90 رو نگاه کردند.

برنامه رو که خودتون دیدید و توضیح بیشتری درباره‌اش لازم نیست بدهم، اما نکته‌ای که بنظرم در برنامه این هفته 90 خیلی جالب بود، مسابقه sms این هفته برنامه 90 بود که خیلی سوپرایزمون کرد (تنها خودم رو نمی‌گم چون مطمئنم خیلی‌های دیگه مثل من از دیدن این نظرسنجی جا خوردند). البته از آدم باهوشی مثل فردوسی‌پور و گروه خوبی که در برنامه 90 فعالیت می‌کنند غیر از این هم توقعی نیست. بیش از یک دهه اجرای بهترین برنامه ورزشی تلویزیون ایران و میزان بالای مخاطبین این برنامه که تا ساعات اولیه صبح همراه این برنامه هستند، گواه این مدعا هست.

اما حرف اصلی که فراموش نشود این بود که، بنظرم بهتر بود یک همچین نظرسنجی مهمی که یکجورایی حرف و حدیث درباره‌اش زیاد هست و در افکار عمومی خیلی می‌تونه تأثیرگذار باشد در انتخاب شدن محبوب‌ترین بازیکن سه دهه اخیر فوتبال ایران، شاید بهتر بود تا یکم با مانور تبلیغاتی بیشتری این نظرسنجی برگزار می‌شد تا طیف وسیع‌تری از مخاطبان و در مدت زمان بیشتری فرصت شرکت در مسابقه رو می‌داشتند، تا هم شک و شبهه‌ای در انتخاب نهایی نفر مورد نظر ایجاد نشود و هم اینکه بازیکنان بیشتری در این نظرسنجی در نظر گرفته می‌شدند.

علی‌ایها این نظرسنجی خیلی زودتر از این‌ها باید در برنامه 90 مطرح می‌شد، و حالا که در برنامه این هفته 90 مطرح شد، نتیجه نظرسنجی بدون شک از جامعه آماری واقعی فاصله‌ای نداشت.

بدون شک احمدرضا عابدزاده دروازه‌بان افسانه‌ای فوتبال ایران که ملقب به عقاب آسیاست بی هیچ  شک و شبه‌ای محبوب‌ترین بازیکن دهه‌های اخیر فوتبال ایران هست و این نظرسنجی به خوبی بیانگر میزان محبوبیت این دروازه‌‌بان سا‌ل‌های نه چندان دور تیم ملی ایران و باشگاه پرسپولیس بود. شخصیت منحصر به فرد عابدزاده، در کنار روحیه بالا، اراده مثال‌زدنی و نمایش خیره‌کننده‌اش در چهارچوب دروازه و در میادین فوتبال، موجب شد تا پس از کناره‌گیری از دنیای فوتبال همچنان این چهره دوست داشتنی فوتبال ایران در قلب میلیون‌ها ایرانی عاشق فوتبال و ورای تمام رنگ‌ها جاودانه باقی بمونه.

البته این رو هم باید اضافه کنم که میزان محبوبیت عابدزاده دیشب و در مسابقه sms برنامه 90 مشخص نشد، بلکه چند سال پیش و بعد از اعلام خبر اوضاع حاد سلامتی عابدزاده و بستری شدنش در بیمارستان، میزان محبوبیت این دروازه‌بان افسانه‌ای فوتبال ایران به همگان اثبات شد. روزهایی تلخی که همه مردم ایرانی چه اونهایی که با فوتبال زندگی می‌کردند و چه افرادی که حتی از فوتبال بیزار بودند در یک چیز فوتبالی مشترک بودند و اون هم نگرانی برای سلامتی عابدزاده و دعا و نذر و نیاز برای بهبودی این مرد استثنایی فوتبال ایران بود. روزها و شب‌هایی که هر چند به خود عابدزاده و دوستدارانش خیلی سخت گذشت اما مهر تأئیدی شد بر تمام زحماتی که برای نام ایران در میادین مختلف کشید. اون هم مهری از جنس محبوبیت و با عنوان جاودانه در قلب‌ها.

اما نکته اخر در مورد این نظرسنجی بر می‌گردد به جایگاه علی کریمی که اگر اختلاف‌نظرش با دایی در این چند وقت گذشته نمی‌بود و خصوصاً درگیری‌اش با هواداران تراکتورسازی و حرف و حدیث بعدش نبود، براحتی بالاتر از دایی و پروین در این نظرسنجی قرار می‌گرفت.

من که برای شرکت در نظرسنجی دیشب برنامه 90، همون چند ثانیه اول عدد 4 رو انتخاب کردم بی‌هیچ شکی، شما کدوم عدد رو انتخاب کردید؟

پی‌نوشت: یکم خارج از موضوع پست هست اما دوست داشتم تا بهش اشاره‌ای کنم. اول اینکه در بازی دیروز تراختور و پرسپولیس، دم طرفدارهای تراختور گرم که تقریباً با طرفدارهای پرسپولیس برابر بودند آنهم در استادیوم آزادی!!! اما در شور و حال نمره 20 را تراختوری‌ها گرفتند. همچنین تیم‌شان در فوتبال پرسپولیس را یکجورایی لوله کرد اما خوب تیم حرفه‌ای‌تر و باتجربه‌تر برنده بازی شد. دوم هم اینکه اگر یکم جنبه باخت‌شان را هم بالا ببرند و دنبال آسمون ریسمون بافتن نباشند، خیلی کارشان درست‌تر می‌شود.

Read Full Post »

چی…؟

نه قرار نیست با این کلمه‌ها یک جمله بسازید… تا آخر پست همراهی بفرمائید تا دستگیرتان شود.

1- شا دوماد:

عکس از ویکی‌پدیا

عکس از ویکی‌پدیا

خنچه بیارید

لاله بکارید

خنده بر آرید

میره به حجله شادوماد

بله برونه گل میتکونه

دسته به دسته دونه به دونه شادوماد…

هااا… چی شد، گل از گل‌تان شکفت! اگر اینطور هست که یک فاتحه به روح من فوت کنید، یکی هم هدیه روح مرحوم ویگن علیه‌رحمه بفرمائید که اول صبحی دست به دست هم دادیم تا خنده بر لب‌تان بنشیند.

فکر می‌کنم کمتر ایرانی باشد این ترانه را نشنیده باشد و کلی هم خاطرات نی‌ناش‌ناش باهاش نداشته باشد، خصوصاً خانم‌ها و آقایانی که مزدوج شده‌اند و این آهنگ قریب به اتفاق پایه ثابت مراسم ازدواج‌شان بوده است. امروز هم سالروز درگذشت سلطان جاز ایران ویگن دِردِریان خواننده و هنرپیشه سرشناس ایرانی هست. خوش به سعادت انسان‌هایی که چنان زیست‌اند، حتی یاد نبودن‌شان هم باعث خنده و نشاط و زندگی برای دیگران می‌شود.

خوب حالا که سر صبحی یکم به‌تان انرژی تزریق کردم و شما هم مالیاتش را با فاتحه به روح ویگن مرحوم پرداخت کردید برویم سراغ بقیه پست‌مان.

2- فریدون مشیری:

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ

هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ!

پیرو همین توصیه مرحوم فریدون مشیری که دیروز سالروز درگذشتش بود، تصمیم گرفتم که برای یک امروز هم که شده شیشه غم را به زمین بکوبم، گواه ادعایم هم همین قسمت اول نوشته‌ام.

پیام صادقیان کاپیتان تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران

پیام صادقیان کاپیتان تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران

3- تیم ملی فوتبال نوجوانان آبروی فوتبال ایران:

علاقه به فوتبال و حُسن این فوتبال نگاه کردن در این هست که کلی به اطلاعات عمومی آدم و بخصوص بخش جغرافیایی‌‌اش، افزوده می‌شود. گواه حرفم هم همین بازی دیشب بر و بچ تیم ملی نوجوانان فوتبال کشورمان در جام‌جهانی نوجوانان بود که موفق شدند تیم گامبیا قهرمان آفریقا را با 2 گل شکست دهند. اما وجداناً چند نفرتون تا حالا می‌دونستید که ینگه دنیا و تو قاره سیاه کشوری هم به اسم گامبیا وجود داره. من که خودم همیشه نمره جغرافی‌ام از 20و 19و 18 کمتر نبوده و کلی ادعای اطلاعات عمومی‌ام می‌شود (بشنو باور نکن) یادم نمی‌یاد از این کشور چیزی شنیده باشم.

خلاصه‌اش هم این که دست بچه‌های تیم ملی درد نکند، حالا که سوپراستارهای بزرگسال‌مان با آنهمه اِهن و تلپ به هیچ جایی نرسیدند و در کف جام‌جهانی 2010 ماندیم، امیدوارم این بچه‌ها یک آبرویی از فوتبال ایران در دنیا بخرند تا انقدر شرمنده رنکینگ فیفا نشویم.

4- معجزه کائنات یا تله‌ای برای یک ژوکر!؟:

از هر چه بگذریم سخن پول خوش‌تر است!!!

خدمت شما عرض شود که یک پیشنهاد اغوا کننده‌ کاری بهم شده است که به لحاظ مالی کلی قرار هست بیل‌گیتس شویم (بنظرم الان وقتشه که شما بگید بزک نمیر بهار می‌یاد، کمپوزه با خیار می‌یاد).

خلاصه با این پارادوکس اینروها خیلی کلنجار می‌روم که:

نانی که بی‌زحمت بدست می‌آید برکتی ندارد (بقولی یک جای کار می‌لنگد) و یا مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد!؟

باید در یک حرکت گاز انبری ته‌توی کار را در بیارم بعد بروم سراغش… (نیتم هم از نوشتن این رویداد شخصی فقط اطلاع‌رسانی بود جان شما و هیچ انگیزه‌‌ی دیگری در کار نبود، حالا از من اصرار و از شما انکار!!!).

مؤخره این که این sms را اینروزها زیاد در خاطر مرور می‌کنم:

«سه راه برای پولدار شدن: 1- بابات برات پول در بیاره 2- بابای مردم رو در بیاری، تا پول در بیاری 3- بابات در بیاد تا پول در بیاری».

نمی‌دانم… اما فکر کنم مال من ملغمه‌ای از هر سه تا‌یشان بشود!!!

5- پرسپولیس – تراکتورسازی نبرد هواداران:

در اینکه تیم مثلی تراکتورسازی بعد از سال‌ها مجدداً به لیگ برتر اومده و کلی هیجان، شور و نشاط همراه با خودش به فوتبال ایران آورده جای هیچ تردیدی نیست. اما اتفاقات این چند وقته و ادعاهای مربی این تیم تبریزی این روزها خیلی سر و صدا ایجاد کرده. امروز هم که بازی پرسپولیس و تراکتور (یا بقول هواداران آذر‌ی تراختور) هست، بیشتر از اینکه نبرد دو تیم فوتبال باشد، جنگ حاشیه‌ها و خصوصاً طرفداران دو تیم هست. زمزمه اومدن چند هزار طرفدار تراکتورسازی به تهران، صدور بیانیه باشگاه تراکتورسازی و تشکر از باقری برای بازی نکردن‌اش مقابل تیم سابق‌اش اون هم در حالیکه به گفته پزشک پرسپولیس باقری بدلیل مصدومیت به این بازی نرسیده هم جای سؤال دارد. و در کنار همه این‌ها درگیری علی کریمی بازیکن محبوب قرمزهای پایتخت که همچنان مورد حمایت طرفداران پرسپولیس هست با هواداران تراکتور، به اضافه مراسم تقدیر باشگاه پرسپولیس از کاپیتان تراکتورسازی که سابقه بازی در این تیم را دارد، از نکات جالب این بازی هست. و بنظرم اگر این بازی آخرهفته بود نبرد عادلانه‌ای بود اما به هر حال پرسپولیسی‌ها برای داشتن عنوان همیشگی پرطرفدارترین تیم ایران، امسال رقیب سرسختی بنام تراختور رو در پیشرو دارند.

Read Full Post »

از بچگی این خصلت تو وجودم بوده و هنوزم همینطور هست. با شب خیلی بیشتر از روز حال می‌کنم.

سکوت وهم‌انگیزی که شب در خودش داره خیلی مسحورم می‌کنه و البته خیلی چیزهای دیگه‌ش مثل ترس. نمی‌دونم بهش چی می‌گن، ولی مثل یک جنون می‌مونه هم چیزی رو دوست داری و هم از این که در کنارت هست حس ترس بهت دست می‌ده.

البته این رو هم اضافه کنم که جنس ترس و دوست داشتنم از شب با بچگی‌ها خیلی فرق کرده، اگه نگم صد در صد اما بیشترش تغییر کرده. نه جنس دوست داشتنم از مدل دوست داشتن کودکی‌هام هست و نه حتی جنس ترس‌هام. حالا شب تنها زمانی برای خیالبافی‌های کودکانه و مرور قصه‌های ترسناک و غول چراغ جادو نیست.

این شب‌‌ها برام از جنس سکوت، تنهایی، آرامش، سائیده شدن زخمه‌های آرشه رو سیم ویولون و روحی که همراهش به پرواز در‌می‌یاد…

انگار اینجام، روی صندلی نشسته‌م و دست‌هام روی کیبورد می‌لغزه اما انگاری که روحی در بدنم نیست…

Read Full Post »

ای ایـران ای مـرز پـر گُهر

ای خاکت سرچـــشمه هنر
دور از تو اندیـشــۀ بــــدان

پایـنـده مـانــی تـو جـاودان…

برای معرفی هر چیزی معمولاً می‌رویم دنبال نشانه‌هایی که بتواند بخوبی بیانگر گوشه‌هایی از آنچه باشد که برای معرفی کردنش لازم داریم. در مورد سرود جاودانه «ای ایران» هم نوشته‌هایی نغز از این دست نوشته هوشنگ سامانی « ای ایران، فریاد مشترک ایرانیان» جایی برای دوباره نویسی من و الکن ماندن کلام نمی‌گذارد. پس بخوانیدش تا با این جاودانه ایرانی در شصت و پنجمین سالگرد خلق شدنش همراه شوید و به بهانه پاسداشت یاد خالقانش دوباره زیر لب زمزه‌اش کنیم و سرشار از حس میهن‌پرستی شویم. خصوصاً در این روزها که سرشار از حس ایرانی بودن هستیم. و ملموس‌تر از همیشه می‌توانیم با خالقین این اثر جاودانه و در احساس‌شان شریک باشیم.

Read Full Post »

Older Posts »